MENU

Rewizor

- Zaprosiłem panów w celu zakomunikowania im arcyniemiłej nowiny: jedzie do nas rewizor. – Tudzież delegat Centralnej Izby Kontroli z Warszawy.

- Boże! Co robić?!- Jak to, co robić? Wiadomo! W łapę!Trzeba wiedzieć ile, w jaki sposób, gdzie, uważając, żeby świadków nie było, żeby, broń Boże, ktoś nie nagrał.  Strach! A można wprost bezczelnie, nie bawiąc się w podejścia, zajechać do majątku delikwenta z pozdrowieniami z okazji imienin i załadować pełny samochód wędlinami. A można jeszcze lepiej, jak ostatnio zrobił prezydent Kijowa, zwołać konferencję prasową i ogłosić taryfę: za przyjęcie u prezydenta – 15 – 100 tyś dolarów, za obiad z prezydentem – 80000 itd.

„Rewizor” Mikołaja Gogola, którego państwu proponujemy, nie jest po prostu komedią o korupcji. Tu chodzi o brak świadomości tego, że branie czy dawanie jest czymś nie w porządku. O całej kulturze społecznej, w której władza broni własnych interesów przed społecznymi, przyrasta do stołków, a sprawy załatwia się za pomocą kopert.

Czego boi się człowiek, szczególnie, kiedy jest figurą publiczną? Publicznego ośmieszenia!

Ponoć Sasza Puszkin powiedział do Gogola kiedyś: „Gogol, bracie, jesteś młody, pióro masz ostre, poczucie humoru obecne, chodź no opowiem ci kawał, coś, co mi się przytrafiło, a ty może coś z tym zrobisz…” A Gogol posłuchał i mu na to: „No dobra, bracie, zbiorę wszystko, co jest najgorszego w Rosji, żebyśmy wszyscy razem z tego się pośmiali.” Stworzył szereg komicznych postaci, rozpoznawalnych daleko od granic ojczyzny wielkiego pisarza. A całe kwestie ze sztuki weszły do folkloru. I od tamtej pory „Rewizor” nie schodzi ze scen światowych.

Gdyby Gogol pisał dziś w Polsce miałby prototypów nadmiar. Śmiechu byłoby co niemiara. No i będzie. Przyjdźcie, więc abyśmy wszyscy razem odpowiedzieli śmiechem na rzeczywistość i uczcili 200 rocznicę urodzin wielkiego mistrza satyry Mikołaja Gogola. Dobrą zabawę zapewni państwu reżyseria Zasłużonego Działacza Kultury Federacji Rosyjskiej, artysty o światowym imieniu, przyjaciela Słupska, dyrektora Młodzieżowego Teatru i dwu Międzynarodowych Festiwali w Archangielsku Wiktora Panowa.