MENU

Małe zbrodnie małżeńskie

Autor: Eric-Emmanuel Schmitt
Tytuł oryginalny: Petits crimes conjugaux
Przekład: Barbara Grzegorzewska

Autor tekstu, Eric-Emmanuel Schmitt, to Francuz mieszkający w Belgii, filozof, nauczyciel akademicki i dramaturg. Ostatnimi laty jego twórczość dramatyczna robi oszałamiającą karierę również w Polsce. "Małe zbrodnie małżeńskie" to sztuka lekka, z elementami komedii, ale zmuszająca do refleksji. Wprawdzie przewija się przez nią wątek kryminalny, ale jest to przede wszystkim rzecz o tym, jak za wszelką cenę ratować miłość, gdy już jej bliżej do zmierzchu.
Mamy oto sympatyczną parę małżeńską, która po dwudziestu kilku latach wspólnego życia przeżywa kryzys. Rzecz - wydawałoby się - całkiem banalna. Ona - to zakochana w mężu, wciąż piękna, starzejąca się kobieta, coraz częściej nawiedzana przez stany depresyjne - właśnie z powodu przybywających lat. On - człowiek ceniony i sławny, autor "kryminałów", który po urazie głowy wraca do domu, ale niczego tu nie poznaje. A przynajmniej czyni takie wrażenie. Do żony zwraca się per pani. Amnezja sprawia że jest niczym dziecko, na nowo poznaje życiorys swój, żony. Ona przytacza mu szczegóły ze wspólnej przeszłości, jego ulubione powiedzonka, słabostki. Wspólne wzloty i wspólne upadki. W tych opowieściach on jawi się jako osobnik zdumiewający: raz jako typ niebywale męski, kiedy indziej - zupełny safanduła, pantoflarz. Taki opis musi budzić rozterki... Przy czym za nic nie jest w stanie sobie przypomnieć, co było powodem jego upadku ze schodów, który zaowocował tak katastrofalnymi skutkami... a relacja żony mnoży tylko wątpliwości.
Akcja sztuki toczy się przez około półtorej godziny. I w ciągu tej niecałej półtorej godziny dowiadujemy się wiele o życiu tych dwojga. O tym, jak się poznali, gdzie spędzali miesiąc miodowy, jak wyglądało ich życie.
Ta współczesna, kameralna sztuka ma wiele niespodziewanych zwrotów akcji. Jednak cała dramaturgia zawiera się głównie w dobrze napisanych, dynamicznych błyskotliwych dialogach, inteligentnych ciętych ripostach i mocno zarysowanych postaciach - z których ona z uporem kryje pewną tajemnicę, a on konsekwentnie zmierza do tajemnicy tej odsłonięcia.