MENU

Szalone nożyczki

"Szalone nożyczki" to salon fryzjerski o wyśmienitej renomie. Rządzi nim para znakomicie władających nożyczkami fachowców: Antoni Wzięty - mistrz czupryn męskich i Barbara Markowska od koafiur pań. I są - jak to zwykle w takim salonie - stali klienci - także z miejscowej elity, wymieniający się lokalnymi plotkami dla zabicia czasu. Ale oto w mieszkaniu nad salonem zdarza się morderstwo. A jak jest morderstwo - to są i policjanci prowadzący śledztwo. I pojawia się klasyczne pytanie kryminału: kto zabił wybitną pianistkę, panią Richter? I jak to zdarza się w klasycznym kryminale: podejrzanymi są zarówno pracownicy salonu, jak i jego klienci. Lecz tu do akcji wkraczają... widzowie.

Moda na interaktywność trafiła więc także na deski teatru. Tempo i treść tego spektaklu wyznaczają widzowie. Przez reżysera traktowani są oni na takich samych prawach jak aktorzy. A może?... Może właśnie publiczność jest tu ważniejsza niż aktorzy. To właśnie publiczność czynnie bierze udział w śledztwie. To pytania widzów mają zasadniczy wpływ treść sztuki i na jej zakończenie. Słowem - to dzięki dociekliwym widzów policjanci próbują odtworzyć feralne zdarzenie z najdrobniejszymi szczegółami. A każdy przecież może być mordercą...
Spektakl ulokowano w słupskich realiach. Jest prześmieszną komedią - zabawą, w której można brać udział wielokrotnie, by siedząc na widowni i bawiąc się dowcipnymi dialogami poczuć smak pracy detektywa. To widzowie o zacięciu detektywistycznym wyznaczają tempo i zabawne zwroty akcji w sztuce. Nawiasem mówiąc, ciekawe czy spektakl zainteresuje prawdziwych policjantów, zawodowo tropiących zbrodniarzy. Jak wtedy aktorzy i reżyser wyjdą z takiego pojedynku?
Premiera dla uczczenia Międzynarodowego Dnia Teatru.