Głos Pomorza, 9 lutego 2009 r.

Premierę „Akompaniatora" w reżyserii Rafała Matusza zobaczyli w sobotę widzowie słupskiego Nowego Teatru. Spektakl o niespełnionej i chorej miłości pianisty do śpiewaczki to pokaz znakomitych możliwości aktorskich Agnieszki Brzeskot i Wojciecha Rogowskiego.

„Akompaniator" to współczesna, kameralna sztuka Anny Burzyńskiej. Jest opowieścią o wielkiej, ale niespełnionej miłości tytułowego akompaniatora do światowej sławy diwy operowej. Miłości totalnej, która prowadzi do szaleństwa, a nawet popycha do zbrodni.
Przedstawienie trudno zakwalifikować do jednego gatunku. Świetne dialogi nieraz wywołują śmiech publiczności. Ale obok komedii „Akompaniator" jest również groteską, thrillerem, a miejscami nawet psychodramą. Wszystko to jednak podane jest w taki sposób, by zadowolić zarówno tych, którzy szukają przedstawienia łatwego, jak i widzów oczekujących od teatru czegoś więcej niż tylko rozśmieszania.
„Akompaniator” to przedstawienie wymagające od aktorów znakomitego przygotowania technicznego i umiejętności słuchania siebie nawzajem. Muszą zbudować niesłychanie wyraziste postaci, w których pełno skrajnych emocji. Ta sztuka Agnieszce Brzeskot (aktorka kilka miesięcy temu wyszła za mąż, ale widzowie znają ją pod panieńskim nazwiskiem Ćwik) i Wojciechowi Rogowskiemu udała się rewelacyjnie. Zadanie dla Agnieszki Brzeskot było tym trudniejsze, że weszła ona w próby dopiero na tydzień przed premierą. Wcześniej rolę śpiewaczki miała zagrać Hanna Piotrowska.
- Przyjęcie tej roli to była jedna z najważniejszych decyzji w moim życiu zawodowym - mówiła po premierze Agnieszka Brzeskot. - Po pierwszej próbie uświadomiłam sobie, że to bardzo duża rola i dostałam do ręki cacko. To, że wszystko się udało, to cud. W przygotowaniu tej roli bardzo pomogła mi praca nad monodramem, który zrobiłam trzy lata temu.
Satysfakcji z gry aktorów nie krył też reżyser. - Rzadko ię zdarza, żeby tuż przed pierwszą próbą generalną trzeba było budować wszystko od początku - mówił Rafał Matusz. - Agnieszka Brzeskot podjęła wielkie ryzyko, a Wojtek Rogowski musiał się wykazać ogromną cierpliwością. Na szczęście wszystko się udało, choć sytuacja przypominała czasem trzecią wojnę światową. W efekcie powstało bardzo dobre przedstawienie, przez półtorej godziny trzymające widzów w napięciu, komiczne, ale również budzące grozę, mówiące o miłości w sposób przewrotny i niebanalny. Przedstawienie, które jest pozycją obowiązkową dla miłośników dobrego aktorstwa i świetną propozycją na spędzenie weekendowego wieczoru. „Akompaniatora" zobaczyć będzie można dopiero w marcu, warto więc już teraz zarezerwować bilety.

Daniel Klusek
daniel.klusek@gp24.pl